shutterstock 42057997
|

Χειριστικοί φίλοι του παιδιού

Είναι σημαντικό να βοηθήσετε το παιδί να μάθει να τους αντιμετωπίζει, λένε οι ψυχολόγοι.

Πολλές φορές τα παιδιά μας- ιδιαίτερα αυτά που είναι ήρεμοι χαρακτήρες- μπορεί να αποκτήσουν έναν δυναμικό και ισχυρογνώμονα φίλο. Είναι ο αρχηγός σε όλες τις κοινές δραστηριότητες και πολλές φορές παρασύρει το μικρό μας σε σκανταλιές και ψέματα.

Στα παιδιά, όπως και στους ενήλικες, οι σχέσεις μπορεί να λειτουργούν συμπληρωματικά. Ο δυναμικός φίλος προσφέρει ασφάλεια και αυτοπεποίθηση στο παιδί, αλλά με έναν έμμεσο τρόπο. Δηλαδή, το παιδί νιώθει δυνατό και ισχυρό, μόνο όταν κάνει παρέα με αυτό τον φίλο. Στις υπόλοιπες δραστηριότητες, το παιδί παρουσιάζεται πολύ ντροπαλό και μαζεμένο.

Αυτό που θα βοηθήσει το παιδί να αντιμετωπίσει έναν τέτοιο χειριστικό φίλο, βασίζεται σε εφόδια που έχει λάβει από την οικογένειά του. Αν το παιδί νιώθει ασφαλές, αποδεκτό και αγαπημένο από τους γονείς του, διαθέτει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση για να θέσει τα όρια του. Σκοπός δεν είναι να απομακρύνουμε το παιδί μας από το φίλο του, αλλά να του δείξουμε τον τρόπο να διεκδικεί το χώρο και τα δικαιώματά του.

Όπως είναι κατανοητό, αν δεν έχει καταφέρει να κάνει το ίδιο μέσα στην οικογένεια, θα φοβάται να αντιμετωπίσει το φίλο του φοβούμενο ότι δεν θα τον κάνει παρέα, δεν θα τον αγαπάει κ.α.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το παιδί καταφέρνει να οριοθετήσει το φίλο του και να του δείξει ότι πρέπει να φέρεται ισότιμα. Αυτές οι διαδικασίες διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία, αλλά ακόμα και πολύ μικρά παιδιά μπορούν με συμβολικές κινήσεις να ανακτήσουν το χαμένο έλεγχο στις σχέσεις τους.

Αν ο χειριστικός φίλος δεν ανταποκριθεί, τότε, το παιδί μόνο του θα τον απομυθοποιήσει και σιγά σιγά θα απομακρυνθεί ή θα πάψει να τον θαυμάζει.

Πηγή: Νέλλη Θεοδοσίου (ψυχολόγος)

Similar Posts

  • Ο ελεύθερος χρόνος των παιδιών και των νέων.

    1. ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΡΟΝΟΥ Όλοι οι άνθρωποι, από την είσοδό τους στο σχολείο μέχρι να γίνουν υπερήλικες και ως μαθητές και ως επαγγελματίες αναγκάζονται να επιμηκύνουν τον εργασιακό τους χρόνο. Μόνο έτσι κατορθώνουν να ανταποκρίνονται οι μαθητές στις αυξημένες σχολικές και μαθησιακές τους υποχρεώσεις και οι επαγγελματίες στις αυξημένες ανάγκες της ζωής….

  • Πρώτες βοήθειες για τα καλοκαιρινά ατυχήματα!

    Γρατσουνιές, στραμπουλήγματα και τσιμπήματα είναι συνήθη αποτελέσματα των «εξερευνήσεων» που κάνουν τα παιδιά όταν έχουν τη δυνατότητα να παίξουν και να τρέξουν στην ύπαιθρο. Ωστόσο, ακριβώς επειδή είναι πιο χαλαρά και ανεξέλεγκτα στη φύση, οι κίνδυνοι που παραμονεύουν ίσως είναι περισσότεροι. Η γνώση των πρώτων βοηθειών μπορεί να σας σώσει από απρόβλεπτες καταστάσεις, αλλά παράλληλα…

  • Γιατί είναι ωφέλιμο το γάλα σε σκόνη για τα μωρά;

    Τα βρεφικά γάλατα παρασκευάζονται συνήθως από αγελαδινό γάλα, που υφίσταται τροποποίηση στα συστατικά του και εμπλουτίζεται έτσι, ώστε να προσομοιάζει στο μητρικό γάλα και να γίνεται ανεκτό από το πεπτικό σύστημα του μωρού. Το απλό αγελαδινό γάλα (που δεν έχει υποστεί ειδική κατεργασία ώστε να γίνει βρεφικό) δεν πρέπει να δίνεται στα μωρά κάτω του…

  • Κάνει το παιδί μου να τρώει φαγητό που έχει πέσει στο πάτωμα;

    Σας έχει συμβεί (έστω και όταν ήσασταν παιδιά) να σας πέσει το μπισκότο στο πάτωμα και να σκύψετε αμέσως να το πάρετε για να το φάτε; Αν ναι, δεν είστε οι μόνοι – και η τακτική αυτή δεν είναι πάντοτε τόσο επικίνδυνη όσο φαίνεται, σύμφωνα με μία νέα έρευνα. Η ιδέα ότι το φαγητό δεν…

  • Τι να περιμένουμε όταν το παιδί μας φτάσει στην τρομερή ηλικία των 2 ετών

    Καλώς ήρθατε στην «τρομερή ηλικία των 2»! Μην ανησυχείτε, το παιδί σας απλώς δοκιμάζει τα όρια του για να καταλάβει τι μπορεί (και τι δεν μπορεί) να κάνει – και μέχρι πού μπορεί να φτάσει. Διαβάστε περισσότερα για το πώς θα ξεπεράσετε αυτή τη δύσκολη πλευρά της ανάπτυξης. Συμβαίνει σε όλους τους γονείς: Μια μέρα…

  • Γιατί κανείς δεν θυμάται τα πρώτα χρόνια της ζωής του;

    Η παιδική αμνησία όπως την αποκαλούν είναι ένα θέμα που κατά καιρούς έχει απασχολήσει πολλούς επιστήμονες οι οποίοι προσπαθούν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο αυτό. Να μην θυμόμαστε δηλαδή καθόλου, τα πρώτα χρόνια της ζωής μας. Ο πρώτος που προσπάθησε να απαντήσει στο ερώτημα αυτό ήταν ο Sigmund Freud. Ο Freud μέσα από πολύπλοκες διαδικασίες επεξήγησης…