Πως να επεμβαίνετε στους τσακωμούς των παιδιών

Η ζήλια και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέλφια είναι φυσιολογικά και τις περισσότερες περιπτώσεις, δεν σταματούν ποτέ να υπάρχουν. Τα προβλήματα ξεκινούν όταν οι εντάσεις δεν εξομαλύνονται εύκολα, όταν τα πειράγματα ξεπερνούν τα όρια και τα χτυπήματα στα παιχνίδια τους καταλήγουν σε επικίνδυνες βολές. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς χρειάζεται να παρέμβουν πιο δυναμικά για να οριοθετήσουν τίνα κατάσταση.

Περισσότερο ανταγωνιστικά τα αγόρια

Οι πιο συχνές διαφωνίες και τσακωμοί εκδηλώνονται ανάμεσα σε αδέρφισα που έχουν μικρή διάφορα ηλικίας ή είναι του ιδίου φύλου. Αυτό συμβαίνει γιατί, σε αυτή την περίπτωση, νιώθουν ότι έχουν περισσότερα να μοιράσουν και να συγκρίνουν , παρόμοιες ανάγκες, δικαιώματα και υποχρεώσεις και έτσι αναπτύσσεται μεγαλύτερος ανταγωνισμός μεταξύ τους. Το καθένα θέλει να επικρατεί το δικό του και θυμώνει όταν δεν αποκτά αυτό που θέλει. Επίσης, η σχέση ανάμεσα στις ξαδέρφες τείνει να είναι πιο καλή και με μεγαλύτερη εκδήλωση οικειότητας σε σύγκριση με την σχέση σε αδελφούς που, συνήθως υνιά πιο ανταγωνιστική. Τέλος , συγκεκριμένες περιστάσεις στην οικογένεια μπορεί να ευνοήσουν την αντιζηλία και την σύγκρουση ανάμεσα στα αδέρφισα. Για παράδειγμα, ένα μεγαλύτερο παΐδι μπορεί να επωμιστεί την ευθύνη για ένα μικρότερο παΐδι και το γεγονός αυτό να δημιουργεί απωθημένα στη σχέση τους.

Ποτέ να επεμβαίνετε

• Κατά τη διάρκεια της έντασης όμως, είναι καλό οι γονείς να μην επεμβαίνουν αμέσως μόλις αρχίσει ένας τσακωμός ανάμεσα στα παιδιά, αλλά να περιμένουν λίγο μήπως τα παιδιά μπορέσουν να επιλύσουν μονά τους τη διαφωνία τους.
• Αν όμως η ένταση παραταθεί και, κυρίως, όταν αρχίσουν να μιλούν άσχημα το ένα το άλλο ή και ν χτυπούν το ένα το άλλο πρέπει να παρέμβουν για να δουν τι συμβαίνει και να δώσουν στα παιδιά την ευκαιρία να εκφράσει το καθένα πιο ήρεμα την άποψη του. Για τα παιδιά είναι δύσκολο εκείνη την στιγμή να ακούσουν νέα πράγματα . Γι ‘αυτό και οι γονείς μπορεί να είναι αργότερα πιο διδακτικοί. Εκείνη τη στιγμή όμως μπορούν να δείξουν στα παιδιά πως θα μπορούσε το καθένα να κάνει μια αμοιβαία υποχώρηση ή να πει κάτι με πιο ήρεμο τρόπο για να λυθεί η σύγκρουση.
• Μπορούν επίσης να θυμίσουν στα παιδιά την συμφωνία που έχουν κάνει για τις συνέπειες ή την «τιμωρία» που έχουν συμφωνήσει όταν συμβαίνουν τέτοιοι τσακωμοί. Για παράδειγμα, ότι ο καθένας πάει στο δωμάτιο του ή ότι δεν βλέπουν τηλεόραση.
• Τέλος, βεβαία, είναι σημαντική η συνέπεια στην επιβολή των κανόνων που έχουν συμφωνηθεί.

Γενικότερα, όμως, είναι σημαντικό οι γονείς να μην παρεμβαίνουν μόνο όταν παρεμβαίνουν τσακωμοί ανάμεσα στα αδέρφισα , γιατί έτσι εκείνα νιώθουν ότι μόνο με τους καυγάδες λαμβάνουν προσοχή και «επιβραβεύονται» για τις συγκρούσεις τους.

Και ο θυμός…. Θέλει τρόπο

Τα παιδιά μπορούν να μάθουν να διεκδικούν αυτά που θέλουν με κατάλληλο τρόπο αλλά και με πιο αποδεκτούς τρόπους έκφρασης του θύμου, της απογοήτευσης, της ζήλιας, της δυσαρέσκειας ή άλλων αρνητικών συναισθημάτων , ώστε να μην τα εκφράζουν μέσα από καβγάδες. Τα συναισθήματα , όσο αρνητικά κι αν είναι , δεν είναι κακά. Κακός και μη αποδεκτός μπορεί να είναι μόνο ο τρόπος με τον όποιο αυτά εξωτερικεύονται , δηλαδή με μια συγκεκριμένη συμπεριφορά.

Η σχέση ανάμεσα στα αδέρφισα είναι πολύτιμη και τα συνοδεύει μέχρι τα βαθιά τους γεράματα. Οι κοινές εμπειρίες σκι οι αναμνήσεις, ο κοινός κώδικας επικοινωνίας αποτελούν ένα σημαντικό στήριγμα στις δύσκολες στιγμές τις ζωής τους. Τα αδέρφισα , εκτός από πεδίο εκδραματίσης ή και εκτόνωσης ενδοψυχικών ή άλλων συγκρούσεων αποτελούν και ένα καταφύγιο στις δύσκολες στιγμές της ζωής. Όλοι οι άνθρωποι , ιδιαίτερα σε μεγάλες ηλικίες , αναζητούν ένα τέτοιο καταφύγιο , μια σχέση για την όποια δεν χρειάζεται να προσπαθήσουν πολύ για να τη διατηρήσουν ή για να επικοινωνήσουν ουσιαστικά.

Πηγή: Είρηνη Τζελέπη (ψυχολογος- ψυχοθεραπευτρια)