Μερικές συμβουλές για να διαβάσετε σωστά ένα παραμύθι

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχετε βρεθεί μπροστά σε δύο έξυπνα μικρά ματάκια, που σας κοιτούν παρακαλώντας να τους διαβάσετε ακόμα μια ιστορία ή ακόμα μια φορά το ίδιο παραμύθι. Μπορεί η κούραση της ημέρας να σας έχει καταβάλει και το διάβασμα ακόμα μιας σελίδας να σας φαίνεται εξαντλητικό, όμως η χαρά και η ικανοποίηση που ζωγραφίζεται στο προσωπάκι του μωρού σας, σας αποζημιώνει πλήρως! Να λοιπόν μερικές συμβουλές που θα κάνουν την αφήγησή σας, παραστατική και άκρως συναρπαστική!

Διαβάστε αργά, απολαμβάνοντας κάθε λέξη. Μην ξεχνάτε πως το παιδί σας δεν ακούει απλά ένα όμορφο παραμύθι, αλλά ταυτόχρονα μαθαίνει και αντιλαμβάνεται καλύτερα την ελληνική γλώσσα.
Ξεκινήστε με ενθουσιασμό και κέφι-όπως άλλωστε ξεκινούν όλα τα παραμύθια. Η εισαγωγή στην ιστορία πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε ο μικρός ακροατής, να νιώσει πως μπαίνει σ’ ένα καινούργιο κόσμο!
Σε μια αφήγηση είναι σπουδαίο να συμμετέχει όλο το σώμα. Έτσι η ιστορία φεύγει πια από το χαρτί, μπλέκεται στα χέρια σας, ακουμπάει για λίγο ανάμεσα στα φρύδια του προσώπου σας, μπορεί ακόμα και να βρεθεί να αιωρείται μπροστά στα μάτια σας, για να γυρίσει και πάλι στις σελίδες του βιβλίου. Μπορείτε λοιπόν να κουνήσετε τα χέρια σας, να κάνετε γκριμάτσες με το πρόσωπό σας και να πλάσετε τους ήρωες, τα δέντρα, και οτιδήποτε άλλο επιθυμείτε στον αέρα με τα χέρια σας. Όλη αυτή η παραστατικότητα θα ενθουσιάσει το παιδί σας και διασκεδάσει και εσάς τους ίδιους!
Η ένταση της φωνής σας παίζει σπουδαίο ρόλο. Ξεκινήστε με μια κανονική ένταση φροντίζοντας να έχει μια χροιά ευχάριστη και περιπαικτική. Καθώς προχωράει η ιστορία οι ήρωες μας συστήνονται, απολαύστε κάθε λέξη μένοντας στο ίδιο ύφος. Όταν πια θα αρχίσουν οι ανατροπές και οι περιπέτειες τον ηρώων, αυξήστε τον ρυθμό σας και την ένταση της φωνής όπου το απαιτεί η ιστορία. Και στην κορύφωση, στην μεγάλη ανατροπή, δεν χρειάζεται να φωνάξετε και να τρομάξετε τον ακροατή σας. Διατηρήστε την σταθερότητα της φωνής σας, μιλώντας αργά και χαμηλά. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι από μόνη της συναρπαστική, οπότε δε χρειάζεται να την βαραίνουμε με «αφηγηματικά» στολίδια.
Καθ’ όλη την διάρκεια της ανάγνωσης είναι σημαντικό ν αναπνέετε. Λέγοντας αναπνέω, εννοώ πως δεν κρατάω την ανάσα μου την ώρα που αφηγούμαι, αλλά αφήνω τον αέρα να κυλάει σαν να μιλάω κανονικά. Όταν διαβάζουμε μια ιστορία, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, κρατάμε την αναπνοή μας ίσως επειδή ξέρουμε τι θα πούμε, ίσως ακόμα γιατί δεν είμαστε χαλαροί και άνετοι. Όταν μιλάμε ποτέ δεν ξέρουμε ποια είναι η επόμενή μας φράση, διότι πάντοτε προκύπτει. Έτσι ο αέρας κυλάει κανονικά και η αναπνοή μας είναι φυσιολογική. Αν καταφέρετε και διατηρήσετε μια σωστή αναπνοή την ώρα της αφήγησης θα διαπιστώσετε πως θα κουραστείτε λιγότερο και θα το απολαύετε περισσότερο!
Αν διαβάσετε κάποιο εικονογραφημένο παραμύθι, αφιερώστε κάποιο χρόνο για να παρατηρήσετε τις εικόνες. Ένα νέο παραμύθι θα ξεπηδήσει μπροστά σας αφού θα ανακαλύψετε πως ένα δεύτερο κείμενο κρύβετε μέσα στο βιβλίο, δοσμένο μόνο με εικόνες! Ρωτήστε το παιδί σας για τα χρώματα, για τον ήλιο, το φεγγάρι, τους ήρωες, τι φορούν, τι κρατούν και οτιδήποτε άλλο σας έρθει στο μυαλό. Με αυτόν τον τρόπο ακονίζεται το μυαλό του παιδιού σας και διεγείρετε την φαντασία του.
Μα το πιο σημαντικό, το πιο σπουδαίο από όλα, είναι όταν διαβάζετε ένα παραμύθι στο μωρό σας, να το κάνετε με αγάπη. Μόνο έτσι η ιστορία θα φτάσει στην καρδούλα του και θα το κάνει ευτυχισμένο!

Άννη Θεοχάρη
Ηθοποιός-συγγραφέας