bad habits
|

Κακοί τρόποι του παιδιού στο τραπέζι

Το πρόβλημα

Μπορείτε να αρχίσετε να διδάσκετε το παιδί σας καλούς τρόπους μόλις ξεκινήσει να τρώει τα φαγητά που τρώνε και οι ενήλικοι. Έτσι είτε κάθεται ακόμα σε κάθισμα είτε κάθεται στο οικογενειακό τραπέζι, μπορείτε να αρχίσετε να το μαθαίνετε ορισμένες καλές συνήθειες.

Τι μπορείτε να κάνετε

Κατ’ αρχήν βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας δεν είναι πολύ κουρασμένο για να φάει και ότι είναι αρκετά πεινασμένο. Αποφύγετε κάθε είδους σνακ για τουλάχιστον μια ώρα πριν από το γεύμα. Παρά το γεγονός ότι τα γεύματα είναι και στιγμή επικοινωνίας, δεν είναι ποτέ πολύ νωρίς για να διδάξετε στο παιδί σας ότι δεν είναι σωστό να μιλάμε όταν έχουμε φαγητό στο στόμα. Δεν είναι μόνο θέμα καλών τρόπων, αλλά και θέμα ασφάλειας, μιας και έτσι μπορεί να αποτραπεί κάποιος πνιγμός.

Όσο για το παιδί που τρώει σε καρεκλάκι και του αρέσει να εκσφενδονίζει παντού φαγητό ή να χτυπά το κουτάλι στον δίσκο, η καλύτερη αντίδραση είναι η αδιαφορία. Μόλις ένα παιδί αντιλαμβάνεται ότι με την συμπεριφορά του δεν συγκεντρώνει πάνω του όλα τα βλέμματα, θετικά ή αρνητικά, συνήθως σταματά. Καθιστώντας το παιδί το επίκεντρο της προσοχής στο τραπέζι, ακόμη και όταν συμπεριφέρεται καλά, μπορεί επίσης να το ενθαρρύνει να αρχίσει να επιδεικνύεται. Ένα παιδί μαθαίνει ότι κάποιες συμπεριφορές, όπως το να εκσφενδονίζουμε φαγητό ή το να τσακωνόμαστε με τα αδέλφια μας, είναι απαράδεκτες όταν συνειδητοποιήσει ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να τις ανεχτούμε.

Απομακρύνετε το παιδί σας από το οικογενειακό τραπέζι, μετά από κάποια αταξία, για ένα μικρό χρονικό διάστημα, μέχρι να αισθανθεί έτοιμο να επανέλθει. Αυτό θα το διδάξει ότι πρέπει να έχουμε μία συγκεκριμένη συμπεριφορά, όταν τρώμε. Δεδομένου ότι τα παιδιά έχουν τους γονείς τους σαν πρότυπα σχετικά με το πώς συμπεριφέρονται στο τραπέζι, είναι επίσης σημαντικό να έχετε και εσείς τη συμπεριφορά που θέλετε να μιμηθεί το παιδί σας.

Eπιμέλεια: Έρρικα Παπαβενετίου
Γενικός οικογενειακός γιατρός-σύμβουλος διατροφής
Μέλος της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας Παχυσαρκίας

Similar Posts

  • Γιατί τα παιδία έχουν αδυναμία στα γλυκά;

    Η αδυναμία τους στα γλυκά: Σε πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον διαπιστώθηκε ότι η έντονη προτίμηση που έχουν τα παιδιά για τα γλυκά έχει… βιολογική βάση καθώς σχετίζεται άμεσα με τον υψηλό ρυθμό ανάπτυξής τους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η επιθυμία των παιδιών για τις γλυκές γεύσεις είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ανάπτυξη των…

  • Γιατί δεν θυμόμαστε τίποτα από την εποχή που ήμασταν μωρά;

    Πώς γίνεται ένα παιδί τριών χρονών να θυμάται με ακρίβεια τα πρόσφατα γεγονότα, αλλά να χάνει αυτές τις αναμνήσεις λίγα χρόνια μετά; Σύμφωνα με την τελευταία θεωρία για τη «βρεφική αμνησία», οι πρώτες αναμνήσεις μας σβήνουν λόγω της πλημμύρας νέων νευρώνων στο νεαρό εγκέφαλο. Το φαινόμενο της «βρεφικής αμνησίας», ή «αμνησίας της παιδικής ηλικίας» είχε…

  • Ποτε πρέπει να βάλει το παιδί μου σιδεράκια;

    Ανησυχείτε, καθώς βλέπετε τα μόνιμα δόντια του παιδιού σας να ανατέλλουν το ένα στην ανατολή και το άλλο στη δύση; Εμείς ρωτήσαμε τον ειδικό για σας και να τι μας απάντησε. Γιατί πρέπει να φορέσει σιδεράκια; Οι περισσότεροι γονείς νομίζουν ότι τα σιδεράκια μπαίνουν μόνο για αισθητικούς λόγους. Κι όμως, τα ίσια δόντια βοηθάνε αποτελεσματικά…

  • Μικροί κηπουροί

    Αν το παιδί, σας κάνει συχνά ερωτήσεις τύπου «μαμά ποιος βαφή της μπανάνες κίτρινες;» , πιθανόν αυτό να αποτελεί σημάδι ότι έχει χάσει την επαφή του με την φύση. Προφανώς λοιπόν έχει πολλά να διδαχτεί αλλά και να ωφεληθεί από τα στοιχειώδη μαθήματα κηπουρικής. Μη χάνετε λοιπόν καιρό. Σπόροι , χώμα, φτυαράκια, και γλιστρούσες είναι…

  • Ελεύθερος χρόνος των παιδιών και η ανάδειξη της δημιουργικής πλευράς;

    Αν κοιτάξουμε στο παρελθόν, δε θα βρούμε καμιά άλλη γενιά, η οποία να κατείχε τόσα υλικά μέσα και να διέθετε τόση μόρφωση όσο η σημερινή. Έχουμε ήδη εγκαταλείψει τη λεγόμενη κοινωνία της εργασίας, στην οποία «ζούσαμε για να δουλεύουμε» και βιώνουμε μια πολυσύνθετη κοινωνική πραγματικότητα, στην οποία «δουλεύουμε για να ζούμε». Ο τρόπος με τον…

  • Η επίδραση των χρωμάτων στην ψυχολογία μας

    Tο χρώμα γεννιέται μαζί με εμάς, υπάρχει στη ζωή μας από τη στιγμή που ερχόμαστε στον κόσμο. Tα πράσινα ρούχα του μαιευτήρα, οι γαλάζιοι τοίχοι των δωματίων του μαιευτηρίου, τα κόκκινα, κίτρινα και πορτοκαλί λουλούδια που προσφέρουν στη μητέρα, τα ροζ ρουχαλάκια για τα κορίτσια, τα μπλε για τα αγόρια… Έτσι, σιγά-σιγά γνωρίζουμε και «γευόμαστε»…